Fietshouding

Wat is de ideale fietshouding?
De Ideale fietshouding is de beste houding waarbij het rendement tussen de luchtweerstand en krachtlevering maximaal is. Denk aan de praktijk. Ga je plat liggen om weinig wind te vangen, kun je minder kracht leveren. Dit werkt ook andersom. Daartussen ligt dus de oplossing.

Racehouding
Deze houding nemen we aan als we onze (lucht)weerstand willen verlagen. We moeten dus aërodynamisch zijn. Twee dingen die dit bepalen zijn ons frontaal oppervlak en de zogenaamde cw. waarde (aërodynamische efficiëntie). Beide waarden moeten in theorie zo laag mogelijk zijn.

Waar de profs de windtunnel in gaan, bekijken wij het gewoon thuis in de spiegel. Ga op je fiets zitten en kijk je recht in de spiegel. Wat zie je? Je armen steken uit, je hoofd steekt boven je rug uit en romp en schouders vangen veel wind.

Een smaller stuur en/of je armen naar binnen houden, scheelt al behoorlijk. Kijk eens naar je oppervlak als je onder in de beugel pakt in plaats van bovenop je remgrepen. Zo vang je veel minder wind.

Omdat dit fysiek niet voor iedereen lang vol te houden is, wissel je beide houdingen af. En als je te ver voorover gaat, zul je merken dat de hoek tussen je bovenbenen en je romp zo klein wordt, dat je minder kracht hebt. Te diep betekent dus vermogensverlies!

Een tweede optie voor een racehouding moet je van de zijkant bekijken. Houd je handen gewoon bovenop de grepen, maar zak door je ellebogen tot de onderarm horizontaal is. Wanneer je nu een vooraanzicht maakt, zie je dat het oppervlak van je armen gehalveerd is!! Winst!!